koje zastupaju tezu da se evropeizacija nalazi u Španiji, da se izvrši donhikotizacija Evrope. Generaciji ‘98 pripada i Pio Baroha. NJoj još pripadaju Unamuno: Boli me Španija, zatim Maćado - Duhovna obnova: jezik, vera, nacija, Ortega i Gaset, stvara impoznatno delo: Pobuna masa. Baroha je iz miljea umetničke porodice, brat mu je slikar, ali on nije ljubitelj slikarstva. Počinje karijeru kao lekar u jednom udaljenom mestu banji. Ima drugačije gledište, ulazi u bit života - stvarnost dobija temeljnog autora. Buntovan, nekoristan, protiv crkve, države, čak i jezika koga gramatika želi da ukroti. Počinje pričama u kojima dominira mračna strana života. Delo koje se smatra najznačajnim je roman Drvo poznanja. Ukratko: mladi lekar; njegovo studiranje, rad u unutrašnjosti, povratak u Madrid, ženidba i samoubistvo. Likovi su proizvod ne samo društva već i filozofa. Filozofija se gura kroz roman (Šopenhauer). Opredmećivanje likova kao niz filozofskih ideja, likovi kao politička gledišta. Roman i stvarnost; srozavanje autoriteta, kritika crkve - sveštenici su vlasnici javnih kuća. Problemi društva i njihova slika u delima ovog pisca. Korida, zabava ubijanja krvi i karnevala. Baroha opisuje istoriju ne menja je. Zašto sam sve ovo napisao? Možda zbog Srbije; od ideja barbarogenija, do drugačijeg socijalizma, a zatim jednog atavističkog rata.
